Jeździectwo to piękny sport, dostarczający bardzo wielu pozytywnych wrażeń i emocji. Nic na świecie nie może się równać uczuciem, które rośnie w piersi po dobrze przejechanym krosie, czy parkurze. Należy jednak do tej grupy sportów, którą firmy ubezpieczeniowe uznają za ekstremalnie niebezpieczne i stawiane jest na równi z takimi aktywnościami, jak skoki ze spadochronem, maratony, kolarstwo górskie, czy jazda na quadach. Nie bez przyczyny, bo sytuacji niebezpiecznych, w których dojść może do wypadku przy koniach jest naprawdę wiele, począwszy od wejścia do stajni.

Niezwykle istotne jest, aby UŚWIADOMIĆ sobie, że nawet najspokojniejszy koń jest tylko zwierzęciem i w sytuacjach stresowych potrafi być bardzo nieprzewidywalny. Do wielu urazów dochodzi podczas rekreacyjnej jazdy konnej, kiedy to początkujący adept dopiero uczy się nowych czynności motorycznych. Jeśli dodamy do tego drastycznie spadającą w ostatnich latach sprawność fizyczną dzieci, o wypadek nietrudno. Najmniejsze zaburzenie równowagi wynikające np. z niespodziewanego zwrotu konia w nieprzewidzianym kierunku bardzo często skutkuje upadkiem.

Jazda konna wymaga od jeźdźca szczególnej sprawności. A jak wynika z badań prowadzonych od kilkudziesięciu lat na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie sprawność fizyczna polskich dzieci stale się pogarsza. 30 lat temu młodzież była znacznie bardziej sprawna, niż ich obecni rówieśnicy, nie istniał również problem nadwagi i otyłości na tak wielką skalę. W niektórych kręgach jazda konna stanowi rodzaj mody. Rodzice zapisują swoją pociechę na szereg zajęć pozalekcyjnych, bo modnym jest, aby dziecko chodziło na angielski, francuski, hiszpański, skrzypce, (…) i jazdę konną nie dbając przy tym o żaden rozwój ruchowy, mało tego często zwalniają dziecko z zajęć wychowania fizycznego, a godzina jazdy konnej w tygodniu ma zastąpić aktywność fizyczną. Dziecko jest przywożone punktualnie na wyznaczoną godzinę, koń ma już być (!) wyczyszczony, osiodłany i podprowadzony. Dziecko bez żadnej rozgrzewki wsiada na konia. Potem kazdy niespodziewany ruch konia może spowodować upadek ponieważ u dziecka występuje ogromny problem z równowagą i koordynacją. Przy koniach nie ma drogi na skróty.

Chcemy to zmienić, dlatego wdrażamy pierwszy w Polsce, kompleksowy, oparty na doświadczeniach specjalistów w dziedzinie jeździectwa i fizjoterapii program JEŻDŻĘ BEZPIECZNIE. Jego celem jest uświadomienie istoty i wielowymiarowości problemu oraz równoczesne zaproponowanie konkretnych działań, które zwiększą bezpieczeństwo podczas uprawiania jeździectwa nie zmniejszając przy tym przyjemności z uprawnia tej pięknej dyscypliny sportu.

Integracja działań na rzecz poprawy ogólnej sprawności fizycznej dzieci i młodzieży może przynieść wymierne efekty na każdym etapie życia. Nasz program obejmuje 7 obszarów. Koń, Jeździec, Trening dla jeźdźca, Kadra, Sprzęt, Infrastruktura, Ubezpieczenie.

Serdecznie zachęcamy wszystkich naszych jeźdźców do wzięcia w nim udziału.

Zapraszam,
Dorota Formella

Postępowanie z koniem przed i po jeździe Postępowanie z koniem podczas jazdy Mowa ciała konia
Cechy fizyczne Cechy psychiczne
Podłoże Ogrodzenia Zdrowie koni Uczciwy biznes
Nasi instruktorzy Półkolonie
Jeździec Koń
Znaczenie treningu ogólnorozwojowego Stabilizacja centralna Stretching dla jeźdźca Ćwiczenia równowagi i koordynacji Rozgrzewka przed jazdą Ergonomia pracy przy koniach

Jeździectwo należy do grupy sportów ekstremalnie niebezpiecznych i choć dokładamy wszelkich starań, aby wypadków było jak najmniej, to jednak nie sposób ich całkowicie uniknąć. Jako ośrodek posiadamy polisę ubezpieczeniową od następstw nieszczęśliwych wypadków i od odpowiedzialności cywilnej, nie mniej jednak namawiamy i zalecamy, aby każdy jeździec wykupił sobie indywidualne ubezpieczenie NNW i w razie nieprzewidzianych okoliczności posiadał swój osobisty pakiet ubezpieczeniowy. Wykupienie ubezpieczenia zajmuje zaledwie chwilę. Można to zrobić w kilku prostych krokach np. tutaj.

Jak wiadomo - przezorny zawsze ubezpieczony..!

Zachowanie w boksie

  • zachowuj się przy koniach cicho i spokojnie, staraj się nie wykonywać gwałtownych ruchów, koń jest zwierzęciem płochliwym
  • pamiętaj, aby przed wejściem do boksu zawsze uprzedzić konia głosem np. wypowiadając jego imię
  • jeśli koń stoi odwrócony do ciebie zadem, spróbuj sprowokować go do zmiany pozycji zachęcając go do tego np. marchewką
  • podczas przechodzenia za zadem na drugą stronę konia połóż mu rękę na grzbiecie, tak aby wiedział, gdzie się w danej chwili znajdujesz. Bezpieczniej jest stać bliżej konia, niż w większej odległości, gdyż w razie próby kopnięcia siła rażenia jest wówczas nieco mniejsza , nigdy nie przechodź pod brzuchem konia

Zachowanie przy zabiegach pielęgnacyjnych

  • podczas zabiegów pielęgnacyjnych cały czas bacznie obserwuj konia, patrz co jakiś czas na jego oko, żeby wiedział, że jest obserwowany
  • stosuj tylko bezpieczne węzły, nie przywiązuj konia do nietrwałych elementów
  • podczas zabiegów pielęgnacyjnych, jeśli czujesz się niepewnie nie wstydź się poprosić o pomoc kogoś bardziej doświadczonego
  • nigdy nie zostawiaj konia na korytarzu w stajni bez opieki

Prowadzenie konia

  • podczas wyprowadzania konia z boksu maksymalnie szeroko otwórz drzwi, tak, aby koń nie zahaczył ciałem, ani żadnym elementem sprzętu jeździeckiego
  • podczas prowadzenia konia nigdy nie zawiązuj sobie lonży, czy uwiązu wokół ręki, czy tułowia, nie stosuj też zaciskowych pętli
  • unikaj ciasnych przejść, zawsze szeroko otwieraj drzwi boksu i hali, nie przechodź przez przejścia równocześnie z koniem
  • nigdy nie prowadź na raz więcej niż jednego konia
  • do prowadzenia konia zawsze używaj uwiązu, nie prowadź konia na samym kantarze
  • jeśli prowadzisz ogiera, zachowaj szczególna ostrożność, gdy przechodzisz obok innych koni
  • podczas sprowadzania konia z padoku – prowadząc konia prowokuj go, aby nie szedł bezpośrednio za tobą, a nieco z boku, tak abyś szedł na wysokości jego łopatki. W sytuacji nagłego spłoszenia jest większe prawdopodobieństwo że unikniesz poturbowania

Hala

  • przed wejściem na halę głośno krzyknij UWAGA i zanim otworzysz drzwi policz do trzech lub odczekaj chwile aż usłyszysz, że można wchodzić
  • pamiętaj o zasadach poruszania się na ujeżdżalni – mijamy się zawsze na lewą rękę, a koń poruszający się wyższym chodem ma pierwszeństwo na pierwszym śladzie w stosunku do konia poruszającego się niższym chodem.
  • Więcej informacji na temat zasad panujących na hali i ujeżdżalni znajdziesz TUTAJ

Jazda

  • pamiętaj, aby nie wsiadać na konia w stajni, ani na twardych betonowych nawierzchniach
  • nie wjeżdżaj konno do stajni, koń może się poślizgnąć
  • podczas wchodzenia i wychodzenia na halę zawsze zsiadaj z konia
  • podczas jazdy zawsze zachowaj bezpieczną odległość przed koniem jadącym przed Tobą
  • staraj się siedzieć na koniu w sposób rozluźniony i jednocześnie „aktywny”, zachowując pilność i czujność podczas jazdy
  • nie przywiązuj się niczym do siodła
  • zawsze słuchaj poleceń instruktora
  • uważaj na jeźdźców słabiej jeżdżących niż ty
  • nie odwracaj się gwałtownie zadem do innych jeźdźców
  • nie jeździj na „rzuconej wodzy”
  • cokolwiek robisz – MYŚL, używaj wyobraźni i staraj się przewidywać co może się wokół Ciebie wydarzyć
  • po zakończonym treningu, nie wstawiaj spoconego i zgrzanego konia do boksu, występuj go, jeśli jest taka potrzeba okryj derką, zadbaj o jego komfort
  • pamiętaj, aby nie zostawiać w boksie żadnego sprzętu, szczotek, zwłaszcza kantarów, czy uwiązów, koń może się w nie zaplątać i zrobić sobie krzywdę

Język ciała

  • wspinanie się, stawanie dęba to chęć dominacji i agresja
  • odwrócenie się zadem to często ostrzeżenie, czasem jest to też sygnał braku zainteresowania lub niechęci do pracy
  • grzebanie przednią nogą to objaw zniecierpliwienia lub rosnącej złości, może też być próbą wymuszenia smakołyka
  • tupanie przednimi nogami to zazwyczaj protest
  • ogon wciśnięty w zad sygnalizuje strach lub napięcie, uległość i podporządkowanie
  • ogon sztywno uniesiony to podniecenie i ożywienie, ostre chłostanie ogonem na boki podczas jazdy sygnalizuje o niezadowoleniu zwierzęcia
  • Rozdęte chrapy i towarzyszące temu chrapania to oznaka zaniepokojenia
  • Pocenie się konia to nie tylko efekt wysokiej temperatury, czy reakcji na intensywny wysiłek fizyczny. Nerwowy, przestraszony koń poci się ze strachu, ze stresu i z emocji.

Oczy

  • błyskanie białkiem, zwężone lub zaczerwienione oczy sygnalizują agresję i złość
  • oczy przyjazne, spokojne, jasne, zaciekawione to objaw zrównoważenia i dobrych zamiarów
  • oczy niespokojne, przestraszone, rozbiegane sygnalizują strachu lub odczuwanie bólu

Uszy

  • nastawione do przodu na sztorc uszy zdradzają zainteresowanie i ciekawość
  • nastawione do tyłu to objaw podporządkowania, oznaka niepewności
  • uszy obwisłe, w pozycji „na osiołka” to sygnał apatii, zmęczenia lub choroby
  • uszy stulone, położone płasko na łbie do tyłu to ostrzeżenie przed agresywnym zachowaniem – koń może wówczas ugryźć lub kopnąć

Dobry jeździec to jeździec:

  • sprawny fizycznie
  • silny
  • szybki
  • wytrzymały
  • zręczny
  • skoordynowany
  • gibki

Dobry jeździec to jeździec:

  • traktujący konia z godnością i szacunkiem
  • świadomy
  • cierpliwy i pokorny
  • opanowany
  • wytrwały i pracowity
  • odpowiedzialny
  • zdyscyplinowany
  • skoncentrowany
  • nieustannie pogłębiający swoją wiedzę
  • empatyczny
  • umiejący wyciągać wnioski

W trosce o bezpieczeństwo i zdrowie naszych jeźdźców i koni gwarantujemy podłoże najwyższej klasy: mieszankę certyfikowanych piasków kwarcowych i ilastych o odpowiedniej frakcji. Odpowiednio dobrane komponenty sprawiają, że podłoże gwarantuje optymalne warunki dla użytkujących go koni, pozwala na stabilizację, a co za tym idzie lepsze oparcie każdego ruchu konia. Włókna juty i włos kokosa pozwalają na utrzymanie odpowiedniej wilgotności podłoża. Włókna poliestru i elany zwiększają sprężystość i gęstość podłoża dzięki czemu jest ono stabilne. Mata izolacyjna oddziela podłoże od ziemi i przepuszcza wodę, którą codziennie podlewamy ujeżdżalnię i halę w trosce o drogi oddechowe naszych jeźdźców i koni. Dzięki temu nie kurzy się u nas nawet w suche i upalne dni.

Na terenie naszej Akademii znajdują się tylko bezpieczne ogrodzenia. Ujeżdżalnia i lonżownik wykonane są z wysokiej gęstości polietylenu, który jest najbezpieczniejszym i najbardziej przyjaznym materiałem. Produkcja ogrodzeń odbywa się bez wpływu na środowisko przy użyciu wysokiej jakości stabilizatorów zapobiegających promieniowaniu UV. W razie wypadku poprzeczka jest na tyle elastyczna, że ugnie się pod wpływem ciężaru ciała i zamortyzuje upadek i jednocześnie na tyle wtrzymała, że nie pęknie i nie przyczyni się do przebicia tkanek. Nie spowoduje przy tym dodatkowych obrażeń, które mogą wyniknąć w skutek lądowania na sztywnych metalowych przęsłach.

Drewniane bandy na hali zwiększają bezpieczeństwo jeźdźca i konia. Zadbaliśmy też o to, aby na terenie naszego ośrodka nie było potencjalnie niebezpiecznych przedmiotów.

Koń jest naturalnym rezerwuarem bakterii tężca, dlatego regularnie szczepimy nasze konie na grypę i tężec, odrobaczamy je oraz dbamy o kondycję ich kopyt zapewniając wizytę kowala co 6 tygodni.

Jazda na zdrowym, dobrze odżywionym i zadbanym koniu jest nie tylko przyjemna, ale przede wszystkim bezpieczniejsza.

Jesteśmy uczciwą firmą, każdą zakupioną przez Was usługę rejestrujemy na kasie fiskalnej i wydajemy paragon. Płacimy podatki i rozliczamy się z państwem.

Nasi instruktorzy:

  • ukończyli i zdali odpowiedni kurs na instruktora jazdy konnej
  • przeszli szkolenie z zakresu udzielania pierwszej pomocy
  • posiadają aktualne badania lekarskie i książeczkę do celów sanitarno epidemiologicznych

Organizowane przez nas półkolonie zgłaszane są do Ministerstwa Edukacji Narodowej i do Kuratorium oświaty. Numer zgłoszenia półkolonii można sprawdzić tutaj: https://wypoczynek.men.gov.pl

Instruktorzy pracujący na półkoloniach ukończyli kurs na wychowawcę. Każdorazowo kontroluje nas Państwowa inspekcja sanitarna, posiadamy aktualne pozytywne opinie od Komendy Powiatowej Straży Pożarnej na organizowanie wypoczynku dzieci i młodzieży.

Odpowiedni ubiór do jazdy konnej to strój swobodny i niekrępujący ruchów.

Elementy ubioru jeździeckiego:

  • Kask z trzypunktowym zapięciem, chroni głowę jeźdźca przed skutkami uderzenia
  • Kamizelka z certyfikatem bezpieczeństwa – chroni kręgosłup i narządy wewnętrzne
  • Bryczesy – poprawiają przyczepność, zwiększają komfort jazdy, zapobiegają obtarciom
  • Sztyblety - buty na odpowiednio niskim obcasie z gładką antypoślizgową podeszwą, zabezpieczają staw skokowy
  • Sztylpy – chronią nogi przed obtarciami i usztywniają łydki
  • Rękawiczki – chronią dłonie przed obtarciami

W trosce o bezpieczeństwo swoich podopiecznych Akademia Jeździecka bezpłatnie udostępnia kaski i kamizelki.

  • Nigdy nie wsiadaj na konia bez kasku
  • Nie podchodź do konia w lekkim obuwiu jak klapki, czy sandały
  • Podczas jazdy konnej i w trakcie przebywania z koniem pamiętaj o upięciu włosów i zdjęciu biżuterii – zwłaszcza długich kolczyków
  • Podczas jazdy konnej nie żuj gumy, nie spożywaj cukierków, ani innych pokarmów.

Przed osiodłaniem dokładnie rozczyść konia szczotką, sprawdź grzbiet i kłąb konia w celu ustalenia, czy nie ma na nim obtarć, skaleczeń, lub objawów odbicia, rozczyść kopyta.

Zanim wsiądziesz na konia sprawdź ogólny stan sprzętu, który będziesz używać. Zwróć uwagę czy:

  • elementy skórzane ogłowia nie są przetarte lub osłabione
  • wszystkie sprzączki są zapięte, a paski od poszczególnych elementów ogłowia są przełożone przez szlufki
  • puśliska nie są przetarte i zagięte
  • popręg jest odpowiednio dociągnięty
  • drabinka z której wsiadasz nie jest uszkodzona
  • jeśli nie znasz konia na którego masz zamiar wsiąść, poproś kogoś o pomoc
  • wszelkie uszkodzenia sprzętu jeździeckiego oraz urazy – tak u konia, jak i jeźdźca należy bezzwłocznie zgłosić instruktorowi

Dobry jeździec, to sprawny jeździec. Warto więc zadbać o kondycję fizyczną, pracować nad sobą i swoim ciałem nie tylko podczas zajęć na ujeżdżalni. Jakakolwiek inna aktywność fizyczna – bieganie, jazda na rowerze, judo, wszelka aktywność poprawiająca równowagę i koordynację oraz ćwiczenia stabilizacji mięśni głębokich mają bezpośrednie przełożenie na to jak radzimy sobie w siodle.

Prawdziwe jeździectwo obserwujemy wtedy, kiedy koń i jeździec wyglądają, jak jedno harmonijne ciało. Prawdą jest też, że na najwyższym poziomie – pomoce stosowane przez jeźdźca są tak delikatne, że prawie niewidoczne. Najmniejszy ruch jeźdźca spowoduje reakcję zwierzęcia – to fenomen sportu jeździeckiego.

Tylko sprawny fizycznie jeździec będzie w stanie używać idealnych i „czystych” pomocy. Najmniejsza wada postawy (asymetryczne ustawienie miednicy, nierówna długość kończyn, niesymetryczne rozłożenie masy ciała) zaowocują reakcją konia. Efektem będzie nierówna i nieprawidłowa praca zwierzęcia. Dzięki regularnym ćwiczeniom, dbaniu o własne ciało, korzystaniu z zabiegów odnowy biologicznej uzyskuje się poprawę elastyczności mięśni i przywrócenie równowagi mięśniowo statycznej. Dzięki temu wypracowuje się lepszą pozycję ciała, co prowadzi do lepszego zastosowania pomocy – a szczególnie tej najważniejszej – dosiadu.

Głębokie mięśnie zginaczy biodra razem z mięśniami wpływającymi na tak zwaną stabilizację centralną jeźdźca są tymi najważniejszymi w dosiadzie, potrzebnymi, aby koń prawidłowo „używał zadu”, a jego ruch był energiczny i impulsywny. U wielu jeźdźców te właśnie mięśnie są przykurczone/przepracowane, przez to osłabione lub niewydolne i niejako niezdolne do wykonywania swojej pracy w pełnym zakresie.

Stabilizacja centralna (core stabillity), to inaczej kontrola mięśniowa, która ma na celu zapewnienie funkcjonalnej stabilności okolicy lędźwiowo-krzyżowo-biodrowej. Jej centrum stanowi gorset mięśniowy wpływający na stabilność naszego ciała i kręgosłupa. Jest to swego rodzaju cylinder ograniczony mięśniami brzucha od przodu, mięśniami przykręgosłupowymi i pośladkowymi od tyłu, przeponą od góry, mięśniami dna miednicy i obręczy biodrowej od dołu oraz mięśniami odwodzącymi i rotującymi staw biodrowy od boku.

Stretchingiem wypracować można prawidłową postawę, dzięki której komfort jazdy konnej znacznie wzrasta. Chodzi tu nie tylko o uniknięcie kontuzji, czy bólu, ale przede wszystkim o lepsze uczucie dla jeźdźca podczas jazdy oraz „luźność”, co przekłada się na konia. Ćwiczenia rozciągające służą także jako element rehabilitacji powypadkowej. Od lat toczy się dyskusja, czy rozciągać się przed, czy po treningu. Jedno i drugie jest wskazane, pod warunkiem, że mięśnie będą rozgrzane. Stretching jest swego rodzaju alternatywą na nadmiernie napięte mięsnie (spowodowane np. zbyt intensywną pracą). Terapeutyczna moc rozciągania mięśni nieoceniona jest także jako element rozgrzewki – chociażby na zawodach. Ćwiczeń nie powinno się wykonywać później niż godzinę po zakończeniu jazdy. Większość z nich można wykonać na stojąco (choćby w stajni), niektóre jednak wymagają położenia się. Każde ćwiczenie należy rozpoczynać stopniowo, z czasem zwiększając nasilenie. Ruchy powinny być spokojne i płynne.

Główną zasadą stretchingu jest: napięcie - rozluźnienie - rozciągnięcie. Taki schemat postępowania obowiązuje przy ćwiczeniach dla poszczególnych mięśni i grup mięśniowych. W trakcie ćwiczenia należy przyjąć wygodną pozycję, oddychać spokojnie i równomiernie (nie wolno wstrzymywać oddechu), a w momencie rozciągania myśleć o rozciąganym mięśniu (wyobrażać sobie rozciągany mięsień). Przed stretchingiem należy przeprowadzić 10-minutową rozgrzewkę w celu aktywacji mięśni, stawów oraz ich proprioceptorów, a także w celu pobudzenia krążenia obwodowego. Następnie wykonuje się ćwiczenia rozciągające dla poszczególnych mięśni i grup mięśniowych. Zaleca się prowadzenie stretchingu indywidualnie, dostosowując go do osobniczych możliwości, trenować systematycznie, codziennie lub co drugi dzień. Stretching zawsze rozpoczyna się od tej strony, która jest bardziej napięta (sztywna). Podczas ćwiczeń mięśni ud należy rozpocząć od rozciągania przedniej strony, a potem tylnej strony tej samej kończyny.

W przypadku występowania dolegliwości dolnego odcinka kręgosłupa i odczucia nierównomiernego napięcia mięśni ud nie należy zginać i rozciągać ! równocześnie obu kończyn, tylko wykonać ćwiczenia najpierw jedną, a później drugą nogą. Należy pamiętać, aby głowa stanowiła zawsze przedłużenie wyprostowanego tułowia. Na zakończenie ćwiczeń danej grupy mięśniowej wskazane jest wykonanie ćwiczeń rozciągających mięśni antagonistów.

Stretching przeprowadzamy wg następującego schematu:

  1. napięcie - statyczne napinanie mięśnia przez 10-30 sek.
  2. rozluźnienie - maksymalne rozluźnienie mięśnia na 2-3 sek.
  3. rozciągnięcie - spokojne i łagodne rozciąganie mięśnia (bez wywoływania bólu) przez 10-30 sek.

Stretching powinien stanowić uzupełnienie każdego rodzaju treningu, szczególnie rozgrzewki i odprężenia po wysiłku, gdyż wpływa korzystnie na sprawność aparatu ruchu biernego i czynnego oraz na odprężenie psychiczne.

To ćwiczenia wyrabiające i doskonalące koordynację mięśniową niezbędną do stabilizacji różnych odcinków ciała w celu utrzymania równowagi nie tylko na koniu. Ćwiczenia te poprawiają nie tylko koordynację ruchową, ale także wzmacniają mięśnie głębokie. Im lepsza równowaga mięśniowa, tym mniejsze ryzyko upadku.

Rozgrzewka to bardzo ważny element, który przyśpiesza wdrażanie organizmu do wysiłku fizycznego, a takim bez wątpienia jest jazda konna. Po rozgrzewce nasz organizm pracuje efektywniej i zmniejsza się ryzyko kontuzji. Już samo czyszczenie konia przed jazdą stanowi rodzaj rozgrzewki, dlatego najgorsze co możemy zrobić, to zminimalizować swój udział w przygotowaniu konia do jazdy Zachęcamy i namawiamy, aby zjawić się w stajni minimum 30 minut wcześniej przed planowanym treningiem i wziąć czynny udział w przygotowaniach oraz rozgrzać się na urządzeniach siłowni zewnętrznej, która czeka na Was przed stajnią ze szczegółowo omówionymi ćwiczeniami.

Podczas rozgrzewki zwiększa się ilość uderzeń serca, to przekłada się na większą ilość krwi przepompowywaną do mięśni. Rozgrzane mięśnie pracują efektywniej i wydajniej, jednym słowem po rozgrzewce będzie nam się po prostu lepiej jeździło.

Zapraszamy!

Korygowanie postawy jest procesem długoterminowym, ale z pewnością wartym wysiłku. W przełożeniu na jeździectwo - tylko przy poprawnej postawie możemy poprawnie używać pomocy.

Wypracowanie, bądź utrzymanie prawidłowej postawy ułatwi zdrowy styl życia. Nasza pozycja w domu, w pracy, w samochodzie, na kanapie, przy komputerze itd. w wielkim stopniu wpłynie na nasze ciało i pozycję na koniu.

Równie ważnym aspektem jest zwrócenie uwagi na ergonomię pracy przy koniach i sposób wykonywania wszelkich czynności w stajni. Czynności takie, jak noszenie drągów siodłanie, czyszczenie kopyt, czy nawet zamiatanie przy zgiętym tułowiu i bez asekuracji głębokich mięśni tułowia mogą być dla nas wyjątkowo szkodliwe, zwłaszcza gdy wielokrotnie wykonujemy je niesymetrycznie (a 99% ludzi robi to zawsze na jedną stronę). Warto pamiętać, aby przed podniesieniem drąga napiąć mięśnie brzucha, nic nie stoi na przeszkodzie, aby zarzucać koniowi siodło na grzbiet raz z lewej, raz z prawej strony, nauczyć się zamiatać stajnię „na drugą rękę”, wsiadać i zsiadać z konia nie tylko z lewej strony (uwaga – konie na które przez całe życie wsiadano tylko z lewej strony mogą się na początku płoszyć podczas próby wsiadania z prawej strony, przyzwyczaj do tego swojego wierzchowca).

Przy codziennym stosowaniu ćwiczeń rozciągających, już po 2 do 3 tygodni zauważymy wyraźną różnicę w tym, jak się poruszmy, jeździmy i jak się czujemy w naszym ciele. Stretching, masaż i odnowa biologiczna bardzo pozytywnie wpłyną na możliwości ruchowe oraz dosiad jeźdźca, co z kolei pośrednio wpłynie na jakość ruchu konia.